Stomatoloji xidmət təkcə estetik və ya rahatlıq məsələsi deyil. Bu, insan sağlamlığına birbaşa təsir edən tibbi sahədir. Hər pasiyent kresloya əyləşərkən həkimin bacarığına, sənədli peşəkarlığına və gigiyenik təhlükəsizliyə güvənmək istəyir. Lakin Bakının Bakıxanov qəsəbəsindəki bir stomatoloji klinikanın görüntüləri göstərir ki, bu etibar hər zaman təmin olunmur.
Fəaliyyət var, sənəd yoxdur
Jurnalist araşdırması zamanı əldə edilən video görüntülər göstərir ki, Muxtar Fətəliyev küçəsi 102C ünvanında pasiyent qəbulu və tibbi xidmət prosesi aktiv şəkildə davam edir. Lakin jurnalistin yoxlamasına görə, həmin şəxsin rəsmi tibbi diplomu və sertifikasiya məlumatı reyestrlərdə yoxdur. Araşdırma zamanı heç bir sənəd təqdim olunmayıb.
Bu yalnız “sənəd yoxdur” demək deyil. Bu, ictimai sağlamlıq üçün ciddi boşluq və suallar yaradır.
Gigiyena qaydaları gözardı edilir
Videolarda həkimin pasiyentlə işləyərkən:
tibbi əlcək geymədiyi,
maska və qoruyucu xalat taxmadığı
görünür. Bu müşahidə tibbi rəy kimi deyil, vizual fakt kimi qeyd olunur. Lakin stomatoloji xidmət zamanı bu vasitələr infeksiyaların qarşısını almaq üçün həyati əhəmiyyət daşıyır. Hər hansı riskli davranış isə yalnız pasiyenti deyil, ümumi etibarı da sarsıdır.
Təzyiq və “Prezident mətbuatı” iddiası
Jurnalist birbaşa sual verir:
“Diplomsuz və sertifikatsız xidmət göstərdiyiniz iddialarına münasibətiniz nədir?”
Cavab əvəzinə həkim şikayətçinin kimliyini soruşur və “mənim atam Prezident mətbuatındandır” ifadəsi işlədilir. Daha sonra özünü dayısı kimi təqdim edən Ədil Süleymanov zəng edərək jurnalistə obyektə gəldiyini irad kimi bildirir və “yanında olun, qoy işləsin” mesajını verir.
Açıq mənbələrə görə, həkimin atası İlham Hüseynovdur və Səda TV-də fəaliyyət göstərir, lakin bu fəaliyyətin Prezident Administrasiyası və ya rəsmi dövlət mətbuatı ilə hər hansı rəsmi əlaqəsi yoxdur. Beləliklə, “Prezident mətbuatı” ifadəsi təzyiq vasitəsi kimi istifadə olunur, rəsmi status deyil.
Problemin özü böyükdür
Bu yalnız bir klinika problemi deyil. Bu, jurnalistin sual vermək hüququna qarşı təzyiq, ictimaiyyətin təhlükəsiz tibbi xidmət gözləntisinə laqeydlik, və dövlət adının şəxsi qorxular üçün arqument kimi istifadə olunması ilə bağlıdır.
Tibbi sənədlər varsa, niyə təqdim olunmur?
Gigiyenik standartlara əməl olunmursa, risk kimin boynuna düşür?
Dövlət və media adlarının təzyiq vasitəsi kimi işlədilməsi etikdirmi?
Etibar sarsılır
Diş həkimi kreslosu etibar yeridir. Bu etibar pozulduqda, problem təkcə bir klinika və ya həkimlə bitmir — ictimai sağlamlıq və etimad zərbə alır. Jurnalist sual verir, cavab isə şəffaf və sənədli olmalıdır. Təzyiq mexanizmi isə yalnız cəmiyyətin etibarını sarsıdır.
Və ən sonunda sual qalır:
Bu şəxslər jurnalisti nə hesab edir?